Πρέπει να τονισθεί ότι η ατομική διακύμανση στην απελευθέρωση και πρόσληψη υδραργύρου από τις εμφράξεις είναι πολύ μεγάλη. Υπάρχει μια ασάφεια στοιχείων για τη μέγιστη έκθεση στον υδράργυρο από τις εμφράξεις αλλά τα στοιχεία για την απέκκριση στα ούρα και στα κόπρανα δείχνουν ότι υπάρχουν άτομα με πρόσληψη που φθάνει τα 100 μ/ημέρα. Η συχνότητα τόσο υψηλών εκθέσεων μπορεί να συνδέεται με βρουξισμό ή με συνεχές μάσημα τσίχλας.(8,10) Σημαντικές ποσότητες υδραργύρου από τις εμφράξεις αμαλγάματος παρακρατούνται στους διάφορους ιστούς όπως στον εγκέφαλο, τους γεννητικούς αδένες και τα νεφρά. Ένας κανονικός αριθμός εμφράξεων αμαλγάματος, δηλαδή 25-30 επιφάνειες δοντιών, αυξάνουν τη συγκέντρωση υδραργύρου στον εγκέφαλο κατά 10 μ ανά χιλιόγραμμο βάρους. Η αντίστοιχη αύξηση στη συγκέντρωση στα νεφρά είναι περίπου 600-700 μ. Δεν είναι γνωστές οι λεπτομέρειες για τους διάφορους πιθανούς ιστούς - στόχους ή όργανα.(8,10)

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ
Ασθενής 47 ετών προσέρχεται στο ιατρείο, ζητώντας να γίνει αντικατάσταση των μαύρων σφραγισμάτων του με νέα. Κατά την λήψη του ιστορικού, ο ασθενής αναφέρει ότι βρίσκεται υπό ομοιοθεραπευτική αγωγή από το 1992. Ο ασθενής επιλέγει την ομοιοθεραπευτική τόσο για τα χρόνια προβλήματα υγείας που έχει όσο και για τα οξέα. Παρόλο που ποτέ δεν έγινε τελείως καλά όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, επιμένει επί σειρά ετών μιας και έχει εξαντλήσει την κλασσική ιατρική και αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να τον βοηθήσει στα προβλήματα του. Στο ιστορικό του αναφέρει χαρακτηριστικά: Ψυχοδιανοητικά: Συνεχή εξάντληση (νοητική και σωματική), αργή αντίληψη, αδυναμία συγκέντρωσης, εξασθενημένη μνήμη, καθυστέρηση απάντησης σε ερωτήσεις, κλειστός, με παραπονεμένο ύφος, έντονη ανησυχία, άγχος, φοβίες, κατάθλιψη, αυτοκτονικές σκέψεις κατά διαστήματα. Σωματικά: δυσκολία στην αναπνοή, διάχυτους πόνους στην κοιλία και στα λαγόνια, αλλεργική προδιάθεση, έλκη στους βλεννογόνους με δύσοσμες εκκρίσεις, συχνές φαρυγγίτιδες. Οδοντιατρικά: Σιελόρροια με χαρακτηριστική μεταλλική-ηλεκτρική γεύση, δύσοσμη αναπνοή, μαύρη άλω στους οδοντικούς αυχένες, εντυπώματα των δοντιών στα πλάγια της γλώσσας, χωρίς εικόνα ουλίτιδας ή περιοδοντοπάθειας. Αναδύεται εικόνα η οποία ενισχύεται από το οικογενειακό ιστορικό (κατάχρηση υδραργυρικών σκευασμάτων από τον πατέρα).(1,2,3,4)

Ο ασθενής στο παρελθόν είχε πάρει το φάρμακο αυτό χωρίς αποτέλεσμα. Τα σφραγίσματα είναι τέσσερα, στους άνω και κάτω γομφίους, μικρά σε έκταση, καταλαμβάνουν κυρίως τις μασητικές επιφάνειες αλλά εκτείνονται σε βάθος εντός της οδοντίνης. (1^ου βαθμού). Τα υδραργυρικά σφραγίσματα αντικαταστάθηκαν με εμφράξεις ρητίνης σε δύο συνεδρίες στο διάστημα από 20/3/2002 έως 6/4/2002 , με όλες τις αναγκαίες προφυλάξεις για τον τροχισμό του υδραργυρικού σφραγίσματος (απομόνωση αναρρόφηση, μελέτη-μεθοδολογία τροχισμού για αφαίρεση μεγάλων τεμαχίων, συχνές εκπλύσεις). Επίσης, κατά τον ακτινολογικό έλεγχο διαπιστώθηκε οστεολυτική βλάβη σε περιοχή της άνω γνάθου με έντονη οστική αλλοίωση, που άρχιζε να επηρεάζει γειτονικές ρίζες (ακτινογραφίες, πανοραμική). Στην χειρουργική .επέμβαση που έγινε στην περιοχή αποκαλύφθηκε οστική βλάβη διαμέτρου 1,5 χωρίς σαφή αιτιολογία-παθογένεια. Το mercury όπως είναι γνωστό, παρουσιάζει παρόμοιες οστικές βλάβες.(1,2,3) Στον ασθενή δόθηκε μια δόση mercury 200CΗ γιατί ανέφερε επιδείνωση των συμπτωμάτων του μετά την αφαίρεση των σφραγισμάτων του. Ο ασθενής αναφέρει θεαματική βελτίωση σε όλα του τα συμπτώματα που τον έχει εντυπωσιάσει γιατί όπως προαναφέρθηκε είχε ξαναπάρει mercury χωρίς αποτέλεσμα. Στις 13/5/2002 επαναλαμβάνεται mercury 1Μ λόγω επανεμφάνισης κάποιων συμπτωμάτων και ο ασθενής μέχρι σήμερα παραμένει σε καλή κατάσταση.Ο ίδιος περιγράφει την κατάσταση του ως εξής: «Εδώ και δέκα χρόνια είμαι συνεπής και ενσυνείδητος ασθενής της ομοιοπαθητικής. Τα πρώτα εννέα χρόνια οι προσπάθειες με πολλά φάρμακα είχαν μικρό και πρόσκαιρο αποτέλεσμα. Σοβαρά συμπτώματα όπως συνεχής φοβερή εξάντληση, πόνοι, δύσπνοια, έλκη, αλλεργίες, ανύπαρκτη ομοιόσταση, κακή ακοή, ανησυχία, φοβίες, μελαγχολία, αυτοκτονικές σκέψεις, ενοχές, κακή μνήμη και πολλά άλλα με έφεραν κοντά στον θάνατο. Δεν τον φοβόμουν, κρατιόμουν στη ζωή για τα παιδιά μου αλλά για πόσο; Αφού έβγαλα τελικά τα μαύρα σφραγίσματα από τα δόντια μου, άρχισα να παίρνω mercury και είδα πραγματική βελτίωση. Εξαφανίστηκαν οι πόνοι, θεραπεύτηκαν σχεδόν εντελώς τα ψυχικά μου συμπτώματα, ανέβηκε η ζωτικότητα μου, βελτιώθηκαν πολλά από τα άλλα σωματικά μου συμπτώματα, η μνήμη μου είναι καλύτερη. Από άχρηστος μπορώ και εργάζομαι κανονικά, ανέχομαι τροφές και συνθήκες που πριν δεν μπορούσα και αρχίζω να απολαμβάνω αυτό που μου έλειψε περισσότερο, την αξιοπρέπεια μου.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ - ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ

Από τα παραπάνω γίνεται κατανοητό ότι η επίδραση του υδραργύρου που απελευθερώνεται από το οδοντιατρικό αμάλγαμα μπορεί εκτός από την βλαπτική χρόνια επιβαρυντική τοξική δράση, να εμποδίσει την δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων ή να επιβραδύνει την εξέλιξη της θεραπείας.(6,7,8,9,10) Μπορεί επίσης να περιπλέξει τα στοιχεία-συμπτώματα για την εκλογή του κατάλληλου φαρμάκου ή να παρουσιάσει ψευδή εικόνα στο ομοιοπαθητικό ιστορικό. Η διαφορική διάγνωση, το repertorizatiοn και οι συνταγογραφήσεις με την σειρά τους μπορεί να επηρεαστούν με αποτέλεσμα την μη καλή ανταπόκριση του ασθενούς. Επιπλέον υπάρχει μια μεγάλη ομάδα ασθενών (mercury) η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία στο χειρισμό της λόγω της συνεχόμενης επίδρασης του υδραργύρου του αμαλγάματος. Σαν συνέπεια ιδιαίτερα αυτοί οι ασθενείς παρουσιάζουν εντονότερη και προοδευτικά επιδεινούμενη συμπτωματολογία με επιπλέον μιασματική επιβάρυνση.(1,4,5) Μεγάλη σημασία επίσης έχει και το φαινόμενο της ηλεκτρόλυσης που συμβαίνει με το σάλιο στα σφραγίσματα αμαλγάματος, με συνέπεια να υπάρχει ένας συνεχής ερεθισμός-σαν να έχει κανείς μια μπαταρία στο στόμα του. Η τοξικότητα του υδραργύρου και η χρόνια αθροιστική του δράση, κινητοποίησαν παγκόσμιους φορείς και οργανώσεις ώστε να εκδώσουν σχετικές προειδοποιητικές οδηγίες.(9,11) Πριν ξεκινήσει λοιπόν η θεραπεία πρέπει να ελέγχεται η κατάσταση των δοντιών και του στόματος και να καθορίζεται αν θα πρέπει να γίνει αντικατάσταση των αμαλγαμάτων και με τι είδους υλικά. Υπάρχουν ομοιοπαθητικοί σε άλλες χώρες της Ευρώπης (ιδιαίτερα σε Γαλλία-Γερμανία) και στην Αμερική που δεν ξεκινούν ομοιοπαθητική θεραπεία στους ασθενείς τους πριν αφαιρέσουν τα σφραγίσματα αμαλγάματος. Ακόμα και μετά την αφαίρεση τους είναι δυνατόν να χρειαστεί ειδική ομοιοπαθητική αγωγή για την αναίρεση της επίδρασης τους πριν αρχίσει η κανονική ιδιοσυστασιακή ομοιοπαθητική αγωγή. Τέλος αυτή την στιγμή υπάρχει ένα παγκόσμιο κίνημα που χρηματοδοτεί και σχετικές έρευνες ώστε να αποδειχθεί και στον πλέον κακόπιστο η αρνητική επίδραση του υδραργύρου. Οι οργανώσεις αυτές πιέζουν συστηματικά ώστε να απαγορευθεί επίσημα η χρήση του υδραργυρικού αμαλγάματος.

1.Θεοδώρα Ζήση: Χειρουργός Οδοντίατρος, Ιδρυτικό μέλος της Μακεδονικής Εταιρίας Ομοιοθεραπευτικής

2. Αρίσταρχος Τσμασλίδης: Ιατρός, Επίτιμος πρόεδρος της Μ.Ε.Ο. και της Ε.Ε.Ο.Ι.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Αρίσταρχος Τσαμασλίδης: Εγχειρίδιο Ομοιοπαθητικής Φαρμακολογίας, Βέροια

1991, σελ.466-484

2. Robin Murphy: Homeopathic Medical Repertory, IBPS, First Indian Edition

3. Ζήση Θεοδώρα: Στόμα-Δόντια του Repertory J.T. Kent, (Απόδοση στα Ελληνικά)

Θεσσαλονίκη 1995

4. Γεώργιος Βυθούλκας: Essences-Βασικά χαρακτηρηστικά Ομοιοπαθητικής

Φαρμακολογίας, Κέντρο Ομοιοπαθητικής Ιατρικής, Αθήνα 1990, σελ. 148-154

5. B.Jain: Chronic Diseases and Theory of Miasms, N.Delchi, India-110055

6. Κων/νος Χουρδάκης: Τοξικολογία του Ανθρώπου, University Studio Press,

Θεσσαλονίκη 1996, σελ.128-129, 170-171,188-189.

7. Παναγιώτης Επιβατιανός: Ιατροδικαστική και Τοξικολογία, University Studio

Press, Θεσσαλονίκη 1996, σελ. 230, 235, 242-244.

8. Louis W. Chang: Toxicology of Metals, Lewis Publishers, Κεφάλαιο 30, Κίνδυνοι

της Υγείας από το Οδοντιατρικό Αμάλγαμα, σελ.469-485

9. WHO, Environmental Health Criteria 118, Inorganic Mercury, Geneva,1991

10 Ziff S.: Silver Dental Fillings - The Toxic Time bomb. Can the Mercury in your

Dental Fillings Poison you? Aurora Press, New York, 1984

11.Eυρωπαική Αρχή Διατροφικής Ασφάλειας: Οδηγία απαγόρευσης κατανάλωσης

κόκκινου τόνου από έγκυες λόγω υψηλής περιεκτικότητας σε Υδράργυρο,

ΕΑΔΑ 7 Ιουλίου 2005.