Όπως τα φέρνει περίεργα η ζωή κάποιες φορές, αυτή είναι η ιστορία ενός περιστατικού που κλήθηκα να βοηθήσω στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας.

Αυτή τη φορά, ο πελάτης μού μίλησε για ένα πρόσωπο στη Σαουδική Αραβία, που έχει ταλαιπωρηθεί πολύ και που προσπαθεί να αποφύγει εγχειρήσεις.

Μετά το καλοκαίρι, έλαβα τηλεφώνημά του, η βίζα βγήκε αστραπιαία, και μια βδομάδα μετά ήμουν στο αεροπλάνο.

Η πριγκίπισα (μια από εκατοντάδες πρίγκιπες και πριγκίπισες στο Ριάντ), είχε διαγνωσθεί με σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, από αρκετούς γιατρούς, ενώ όλοι σύστησαν χειρουργική επέμβαση.

Απόσπασμα από άρθρο στο 'Ιατρονέτ' για το σύνδρομο αυτό: http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=555

“...Η βλάβη αφορά το μέσο νεύρο το οποίο βλάπτεται κατά την δίοδό του διαμέσου του καρπιαίου σωλήνα. Τα πιο συχνά αίτια είναι ιδιοπαθή (δηλ. οφείλονται σε συγγενή ευπάθεια του νεύρου στην περιοχή του καρπιαίου σωλήνα) και εκδηλώνονται μετά από παρατεταμένη κόπωση του καρπού.

Ευθύνονται εργασίες που απαιτούν καταπόνηση του καρπού όπως: γραφομηχανή, τένις, wind-surf, πλύσιμο στο χέρι κ.α. Όμως, υπάρχουν και ορμονικά αίτια όπως είναι η εγκυμοσύνη, οι παθήσεις του θυρεοειδούς και η ακρομεγαλία. Άλλα αίτια είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αμυλοείδωση και η φυματίωση.

Συμπτωματολογία

Η συμπτωματολογία αρχίζει με αιμωδία (μουδιάσματα) στα τρία πρώτα δάκτυλα του χεριού. Είναι χαρακτηριστικό να παρουσιάζεται κυρίως κατά τις βραδινές ώρες.
Αργότερα συνυπάρχει άλγος το οποίο μπορεί να αντανακλάται σε ολόκληρο το άνω άκρο. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις παρατηρείται αδυναμία κατά την κάμψη των δακτύλων του χεριού και κατά την απαγωγή του αντίχειρα."

Τα συμπτώματά της ταιριάζουν σαφώς με την κλινική εικόνα του συνδρόμου, ενώ και οι εξετάσεις στους μυς και τα νεύρα από ειδικούς γιατρούς δείχνουν τη βαρύτητα του περιστατικού.

Όσον αφορά όμως την αιτιολογία, επαναλαμβανόμενες εργασίες, ή ατύχημα, ή παθολογικά αίτια, τίποτα απ αυτά δεν υφίσταται. Η πριγκήπισα δεν εργάστηκε ποτέ στη ζωή της. Το ορμονικό της είναι σε καλή κατάσταση, ενώ οι εξετάσεις για θυρεοειδή ή αρθρίτιδες ήταν αρνητικές. Το μόνο περιστατικό που είχε να αναφέρει ήταν ότι κούρασε τους καρπούς της σε μιά έντονη συνεδρία πιλάτες (γυμναστική).

Γιατί όμως μια κουραστική γυμναστική -μια φορά- να δημιουργήσει ένα σύνδρομο που διαρκεί μήνες και επιδεινώνεται; Γιατί να μη λειτουργεί η αυτοθεραπευτική δύναμη του οργανισμού της; Μήπως γιατί το πρόβλημα δεν έχει το κέντρο του στους καρπούς της αλλά πιο πάνω, στη διαδρομή του βραχιόνιου πλέγματος, και στους σχετιζόμενους μυς;

Η έντονοι πόνοι και η αδυναμία να κοιμηθεί εξαιτίας τους, την οδήγησαν σε αρκετούς γιατρούς και κάλεσε αρκετούς συναδέλφους θεραπευτές στο 'παλάτι' της, χωρίς κάτι απ αυτά να της δώσει την ελπίδα ότι μπορεί να αποφύγει την επώδυνη και με παρενέργειες εγχείρηση στους καρπούς της.

“ Η διαφορική διάγνωση γίνεται κυρίως με βλάβες του μέσου νεύρου σε ύψος διαφορετικό από εκείνο του καρπού. Τέτοιες παθήσεις είναι το σύνδρομο στρογγύλου πρηνιστού, βλάβες του βραχιονίου πλέγματος και οι βλάβες του αυχένα (πιεστική βλάβη των νωτιαίων ριζών). " (Ιατρονέτ)

Ο προσωπικός της γιατρός, πολύ σωστά την έστειλε για μαγνητική τομογραφία στον αυχένα. Το πόρισμα αναφέρει ότι υπάρχουν στενώσεις σε μεσοσπονδύλια διαστήματα, -μια συνήθης εικόνα- αλλά όχι δισκοκήλες και όχι εικόνα πίεσης σε νεύρα. Αν όμως το πρόβλημα οφείλεται στον πολύ σφιγμένο αυχένα, είμαστε σίγουροι ότι θα το καταγράψει η μαγνητική;

Η εικόνα των μυών του αυχένα και των τραπεζοειδών, έλεγε πάρα πολλά. Η αίσθησή μου ήταν ότι προσπαθώ να μαλακώσω τσιμέντο. Υπήρχε λοιπόν αρκετή ελπίδα ότι οι μυς αυτοί, μπλοκάρουν τη φυσική ροή νευρικών ερεθισμάτων προς τα χέρια και τους καρπούς. Οι βραχίονές της και οι πήχεις είχαν πολύ επώδυνα σημεία.
Το ερώτημα: Ήταν το πρόβλημα στους καρπούς που δημιούργησε φλεγμονή σ όλη τη διαδρομή του νεύρου με αντίστοιχους πόνους στους σχετιζόμενους μυς, ή ο σκληρός αυχένας δημιούργησε τη φλεγμονή στο βραχιώνιο πλέγμα με αποτέλεσμα τους ισχυρούς πόνους στου καρπούς αλλά και σε όλη τη διαδρομή του στα χέρια;
Η απάντηση -ίσως- δινόταν αν κατάφερνα στις τέσερις μέρες που είχα στη διάθεσή μου να λύσω αρκετά τους μυς του αυχένα, των ώμων και της ωμοπλάτης, ελπίζοντας ότι θα ανακουφιζόταν η διαδρομή του νεύρου.
Η πριγκίπισα ήταν υπερκινητική και διέκοπτε συχνά τη συνεδρία για να φροντίσει χίλια δυό ζητήματα που προέκυπταν. Το περιβάλλον της δε βοηθούσε. Μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ο λόγος που οι υπηρέτριες και οι κυρίες που ζούσαν στο 'παλάτι' έκαναν εισβολή κάθε τόσο, ήταν για να βεβαιωθούν ότι κάνουμε θεραπεία και όχι 'κάτι άλλο' που δεν ταιριάζει στην κουλτούρα και τη θρησκεία τους.

Οι καθημερινές συνεδρίες διαρκούσαν ως δυό ώρες. Χρειαζόταν να τη χαλαρώσω βαθειά (παρασυμπαθητικοτονία) με τη Ρεφλεξολογία πριν μπορέσει να μου αφεθεί σε άμεση μυική δουλειά με τη Λειτουργική Μυϊκή Επεξεργασία.

Οι ελπίδες μου ήταν μικρές, γιατί η έντασή της ήταν πολύ μεγάλη, το περιβάλλον δε βοηθούσε, και ανησυχούσα επίσης επειδή πολλές φορές, ακόμη κι άν η φλεγομή ενός νεύρου οφείλεται σε συσπάσεις των μυών του αυχένα, και αφού λύσουμε τις συσπάσεις, μπορεί να χρειαστεί καιρός ώσπου να 'δροσίσει' η φλεγμονή του νεύρου. Δηλαδή, μπορεί να αφαιρέσουμε την αιτία, αλλά το σύμπτωμα να συνεχίσει για διάστημα εβδομάδων.

Αυτό που θα βοηθούσε θα ήταν να είχε έστω και για μερικές ώρες βελτίωση των πόνων της.
Η πτήση μου για πίσω ήταν την πέμπτη μέρα. Την τέταρτη μέρα το απόγευμα που πήγα για την τελευταία συνεδρία, η διάθεσή της είχε αλλάξει: Κοιμήθηκε για πρώτη φορά μετά από μήνες 9 ώρες, αφού δεν είχε τους έντονους πόνους που την κρατούσαν ξυπνητή. Το πρωί επίσης δεν είχε πόνο στους καρπούς.
Παρέτεινα την παραμονή μου ακόμη τρεις μέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων είχαμε συνέχεια της βελτίωσης.
Λόγω της βαρύτητας του περιστατικού και των αιτίων που αναγνώρισα σ αυτό, που κατά τη γνώμη μου θα την ξαναφέρνουν πίσω, πρότεινα στην πριγκίπισα και στο γιατρό της να βρούν κάποιον που ζει εκεί, για να τον εκπαιδεύσω στη Λειτουργική Μϋική Επεξεργασία, ώστε να μπορεί να έχει τη βοήθειά του για ένα διάστημα, και όποτε τη χρειάζεται.

Τα αίτια του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα της πριγκίπισας, κατά τη γνώμη μου είναι κοινωνικά.

Η συνεχής αναγκαστική αποχή απο τον έρωτα που βιώνουν εκεί οι ανύπαντρες γυναίκες, ταυτόχρονα με τη συνεχή αίσθηση φόβου ότι τις παρατηρούν και τις ελέγχουν 'πίσω απ την πλάτη τους', είναι αρκετά αίτια για έντονη συνεχή μυϊκή σύσπαση, που δημιουργεί αυτό και άλλα προβλήματα υγείας.
Η πριγκίπισα μου ζήτησε να δω και να βοηθήσω και άλλες κυρίες του 'παλατιού' της. Δεν ήταν έκπληξη το ότι βρήκα την ίδια εικόνα 'τσιμέντου' στους αυχένες και τις πλάτες τους. Δύο απ αυτές είχαν έντονους πονοκεφάλους, ενώ η μιά είχε παρουσιάσει πάρεση προσωπικού νεύρου, που -ενώ δεν το περίμενα- είχε βελτίωση μετά από τέσσερις συνεδρίες με έμφαση στους μυς των πρώτων αυχενικών σπονδύλων.

Αρκεί η -συνήθως μηχανιστική- οπτική της συμβατικής ιατρικής για να καταλάβει τις διεργασίες που δημιουργούν τέτοια προβλήματα; Αρκεί η αναγνώρισή της ότι 'το 75% των παθήσεων έχουν ψυχολογική αιτιολογία' για να λύσει τα προβλήματα αυτά; Προσαρμόζεται η συμβατική αγωγή στη διαπίστωση αυτή;

Μπορεί να αναταχθεί ένα ψυχοκοινωνικό πρόβλημα με μια εγχείρηση στον καρπό;

Ή πραγματικά χρειάζεται μια ολιστική οπτική στην υγεία και την ασθένεια, με παράλληλη συνεργασία γιατρών και θεραπευτών;

 Γιώργος Ροδαφηνός